Mohammad Mahdi Fooladvand, Surah 44: The Smoke (Ad-Dukhaan) (DIR) Surahs [1] حاء، ميم. [2] سوگند به كتاب روشنگر، [3] [كه] ما آن را در شبى فرخنده نازل كرديم، [زيرا] كه ما هشداردهنده بوديم. [4] در آن [شب] هر [گونه] كارى [به نحوى] استوار فيصله مىيابد. [5] [اين] كارى است [كه] از جانب ما [صورت مىگيرد]. ما فرستنده [پيامبران] بوديم. [6] [و اين] رحمتى از پروردگار توست، كه او شنواى داناست. [7] پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو است، اگر يقين داريد. [8] خدايى جز او نيست؛ او زندگى مىبخشد و مىميراند؛ پروردگار شما و پروردگار پدران شماست. [9] ولى نه، آنها به شك و شبهه خويش سرگرمند. [10] پس در انتظار روزى باش كه آسمان دودى نمايان برمىآورد، [11] كه مردم را فرو مىگيرد؛ اين است عذاب پر درد. [12] [مىگويند:] «پروردگارا، اين عذاب را از ما دفع كن كه ما ايمان داريم.» [13] آنان را كجا [جاى] پند[گرفتن] باشد، و حال آنكه به يقين براى آنان پيامبرى روشنگر آمده است. [14] پس، از او روى برتافتند و گفتند: «تعليميافتهاى ديوانه است.» [15] ما اين عذاب را اندكى از شما برمىداريم [ولى شما] در حقيقت باز از سر مىگيريد. [16] روزى كه دست به حمله مىزنيم، همان حمله بزرگ؛ [آنگاه] ما انتقامكشندهايم. [17] و به يقين، پيش از آنان قوم فرعون را بيازموديم، و پيامبرى بزرگوار برايشان آمد، [18] كه [به آنان گفت:] «بندگان خدا را به من بسپاريد، زيرا كه من شما را فرستادهاى امينم. [19] و بر خدا برترى مجوييد كه من براى شما حجتى آشكار آوردهام. [20] و من به پروردگار خود و پروردگار شما پناه مىبرم از اينكه مرا سنگباران كنيد. [21] و اگر به من ايمان نمىآوريد، پس، از من كناره گيريد.» [22] پس پروردگار خود را خواند كه: «اينها مردمى گناهكارند.» [23] [فرمود:] «بندگانم را شبانه ببر، زيرا شما مورد تعقيب واقع خواهيد شد. [24] و دريا را هنگامى كه آرام است پشت سر بگذار، كه آنان سپاهى غرقشدنىاند.» [25] [وه،] چه باغها و چشمهسارانى [كه آنها بعد از خود] بر جاى نهادند، [26] و كشتزارها و جايگاههاى نيكو، [27] و نعمتى كه از آن برخوردار بودند. [28] [آرى،] اين چنين [بود] و آنها را به مردمى ديگر ميراث داديم. [29] و آسمان و زمين بر آنان زارى نكردند و مهلت نيافتند. [30] و به راستى، فرزندان اسرائيل را از عذاب خفتآور رهانيديم: [31] از [دست] فرعون كه متكبّرى از افراطكاران بود. [32] و قطعاً آنان را دانسته بر مردم جهان ترجيح داديم. [33] و از نشانهها [ى الهى] آنچه را كه در آن آزمايشى آشكار بود، بديشان داديم. [34] هر آينه اين [كافران] مىگويند: [35] «جز مرگ نخستين، ديگر [واقعهاى] نيست و ما زندهشدنى نيستيم. [36] اگر راست مىگوييد، پس پدران ما را [باز] آوريد. [37] آيا ايشان بهترند يا قوم «تُبّع» و كسانى كه پيش از آنها بودند؟ آنها را هلاك كرديم، زيرا كه گنهكار بودند. [38] و آسمانها و زمين و آنچه را كه ميان آن دو است به بازى نيافريدهايم؛ [39] آنها را جز به حق نيافريدهايم، ليكن بيشترشان نمىدانند. [40] در حقيقت، روز «جدا سازى» موعد همه آنهاست. [41] همان روزى كه هيچ دوستى از هيچ دوستى نمىتواند حمايتى كند، و آنان يارى نمىشوند، [42] مگر كسى را كه خدا رحمت كرده است، زيرا كه اوست همان ارجمند مهربان. [43] آرى! درخت زقوم، [44] خوراك گناه پيشه است. [45] چون مس گداخته در شكمها مىگدازد؛ [46] همانند جوشش آب جوشان. [47] او را بگيريد و به ميان دوزخش بكشانيد، [48] آنگاه از عذاب آب جوشان بر سرش فرو ريزيد. [49] بچش كه تو همان ارجمند بزرگوارى! [50] اين است همان چيزى كه در باره آن ترديد مىكرديد. [51] به راستى پرهيزگاران در جايگاهى آسوده [اند]، [52] در بوستانها و كنار چشمهسارها. [53] پرنيان نازك و ديباى ستبر مىپوشند [و] برابر هم نشستهاند. [54] [آرى،] چنين [خواهد بود] و آنها را با حوريان درشتچشم همسر مىگردانيم. [55] در آنجا هر ميوهاى را [كه بخواهند] آسوده خاطر مىطلبند. [56] در آنجا جز مرگ نخستين، مرگ نخواهند چشيد و [خدا] آنها را از عذاب دوزخ نگاه مىدارد. [57] [اين] بخششى است از جانب پروردگار تو. اين است همان كاميابى بزرگ. [58] در حقيقت، [قرآن] را بر زبان تو آسان گردانيديم، اميد كه پند پذيرند. [59] پس مراقب باش، زيرا كه آنان هم مراقبند. (DIR) Previous (DIR) Next (HTM) Powered by Al Quran Cloud