Baha'oddin Khorramshahi, Surah 15: The Rock (Al-Hijr) (DIR) Surahs [1] الر الف لام راء اين آيات كتاب آسمانى و قرآن مبين است [2] چه بسا كافران آرزو كنند كه كاش مسلمان بودند [3] رهايشان كن تا بخورند و بهرهمند شوند، و آرزوها سرگرمشان بدارد، زودا كه بدانند [4] و ما [اهل] هيچ شهرى را نابود نكرديم مگر آنكه اجل مكتوب و معينى داشت [5] هيچ امتى از اجلش پيش و پس نيفتد [6] و گفتند اى كسى كه قرآن بر او نازل شده است، به يقين تو ديوانهاى [7] و اگر راست مىگويى چرا فرشتگان را براى ما نمىآورى؟ [8] [بايد بدانند كه] ما فرشتگان را جز به حق نازل نمىكنيم، و در آن صورت هم [كه نازل كنيم] مهلت نخواهند يافت [9] همانا ما قرآن را نازل كردهايم و ما خود نگهبان آنيم [10] و به راستى پيش از تو [پيامبرانى] به ميان امتهاى نخستين فرستادهايم [11] و هيچ پيامبرى براى آنان نيامد مگر آنكه او را ريشخند مىكردند [12] بدينسان آن را در دل گناهكاران راه مىدهيم [13] [كه] به آن ايمان نمىآورند، و سنت پيشينيان [نيز چنين] گذشته است [14] و اگر بر آنان درى از [درهاى] آسمان مىگشوديم و آنان به آن عروج مىكردند [15] باز بىشبهه مىگفتند ما فقط چشمبندى شدهايم، بلكه قومى جادوزده هستيم [16] و به راستى در آسمان برجهايى آفريديم و آن را در چشم تماشاگران آراستيم [17] و از [دستبرد] هر شيطان مطرودى محفوظ داشتيم [18] مگر كسى كه دزدانه [رازى] بشنود، كه شهابى روشن در پى او خواهد افتاد [19] و زمين را گسترانيديم و در آن كوههاى استوار در انداختيم و در آن از هر چيز سنجيدهاى رويانيديم [20] و در آن براى شما و براى آنان كه شما روزىدهشان نيستيد، زيستمايهها پديد آورديم [21] و هيچ چيز نيست مگر آنكه گنجينههايش نزد ماست، و جز به اندازه معين از آن پديد نمىآوريم [22] و بادهاى بارآور را فرستاديم و از آسمان آبى فرو فرستاديم، آنگاه شما را از آن سيراب كرديم و شما خزانهدار آن نيستيد [23] و ماييم كه زنده مىداريم و مىميرانيم و ما بازمانده [جاويد]ايم [24] و پيشينيان و پسينيانشما را به خوبى مىشناسيم [25] و بىگمان پروردگارت آنان را محشور مىگرداند، كه او فرزانه داناست [26] و انسان [/ آدم] را از گل خشك بازمانده از لجنى بويناك آفريدهايم [27] و پيشتر جن [/ابليس] را از آتشباد آفريده بوديم [28] و چنين بود كه پروردگارت به فرشتگان فرمود من آفريننده انسانى از گل خشك بازمانده از لجنى بويناك هستم [29] پس چون او را سامان دادم و در آن از روح خود دميدم در برابر او به سجده در افتيد [30] آنگاه فرشتگان همگى سجده بردند [31] مگر ابليس كه از اينكه از سجدهكنندگان باشد، سر باززد [32] فرمود اى ابليس تو را چه مىشود كه از سجدهكنندگان نيستى؟ [33] گفت من كسى نيستم كه به انسانى كه از گل خشك بازمانده از لجنى بويناكش آفريدهاى، سجده برم [34] فرمود پس از آن [بهشت] بيرون شو كه تو مطرودى [35] و تا روز جزا بر تو لعنت باد [36] گفت پروردگارا پس مرا تا روزى كه [همگان] برانگيخته شوند، مهلت ده [37] فرمود تو از مهلت يافتگانى [38] تا روز و هنگام معين [39] گفت پروردگارا از آنجا كه مرا فريفتى، در روى زمين در نظر آنان [بدى را نيك] خواهم آراست، و همگى آنان را به گمراهى خواهم كشاند [40] مگر آن بندگان اخلاص يافتهات را [41] فرمود اين راهى است كه تا به پيشگاه من مستقيم است [42] بدان كه بر بندگان [خالص] من دست نخواهى يافت، مگر كسانى از گمراهان كه از تو پيروى كنند [43] و بىگمان جهنم ميعادگاه همگى آنان است [44] كه هفت طبقه دارد و بخشى جدا كرده از آنان خاص هر طبقه است [45] [اما] پرهيزگاران در باغها[ى بهشتى] و چشمهسارانند [46] [به آنان گويند] به سلامت و در امن و امان به آنجا درآييد [47] و از سينههاى آنان هر گونه كينهاى را مىزداييم، و دوستانه بر تختها روياروى بنشينند [48] نه به آنان در آنجا خستگى و ماندگى رسد، و نه از آنجا بيرونشان كنند [49] به بندگان من خبر ده كه من آمرزگار مهربانم [50] و [در جاى خود] عذاب من هم عذابى دردناك است [51] و به آنان از مهما[نا]ن ابراهيم خبر ده [52] هنگامى كه [فرشتگان] بر او وارد شدند و سلام گفتند، گفت ما از شما هراسانيم [53] گفتند مترس ما تو را به فرزندى دانا بشارت مىدهيم [54] گفت با وجود اينكه پيرى من بالا گرفته است به من بشارت مىدهيد، چگونه بشارتى به من مىدهيد؟ [55] گفتند ما به راستى و درستى به تو بشارت مىدهيم، از نوميدان مباش [56] گفت و جز گمراهان كسى از رحمت پروردگارش نوميد نمىشود [57] گفت اى فرشتگان حال، كار و بار شما چيست؟ [58] گفتند ما به سروقت قومى گنهكار فرستاده شدهايم [59] غير از آل لوط كه ما رهاننده همگى آنان هستيم [60] مگر همسرش كه مقدر كردهايم كه از واپسماندگان [در عذاب] باشد [61] آنگاه چون فرشتگان به نزد آل لوط آمدند [62] [لوط] گفت شما گروهى ناشناس هستيد [63] گفتند نه، بلكه ما چيزى را كه آنان در آن ترديد مىكردند، براى تو آوردهايم [64] و [همان] حق را برايت آوردهايم و ما راستگوييم [65] پس پاسى از شب گذشته، خانوادهات را همراه ببر و از پى آنان روان شو، و هيچ يك از شما باز پس ننگرد، و به جايى كه به شما دستور داده مىشود روانه شويد [66] و اين امر را با او در ميان گذاشتيم كه بامدادان ريشه اينان بركنده خواهد شد [67] و [از سوى ديگر] مردم شهر شادى كنان باز آمدند [68] [لوط] گفت اينان مهمانان من هستند، مرا رسوا مسازيد [69] و از خداوند پروا كنيد و مرا خوار و خفيف مسازيد [70] گفتند مگر تو را از [مهمان كردن] مردمان نهى نكرده بوديم؟ [71] گفت اگر [از طريق مشروع] كارى داريد، اينها دختران من هستند [72] سوگند به جان تو كه آنان [قوم لوط] در سر مستىشان سرگشته بودند [73] آنگاه هنگام طلوع آفتاب، بانگ مرگبار آنان را فرو گرفت [74] و آن را زير و زبر كرديم و بر آن سنگپارههايى از سنگ گل فرو باريديم [75] در اين امر براى اشارتدانان مايههاى عبرت است [76] و [آثار] آن [شهر] بر سرراهى پايدار است [77] بىگمان در اين امر براى مؤمنان مايه عبرت است [78] و اهل ايكه ستمكار بودند [79] از اين روى از آنان انتقام گرفتيم و آنها بر سر راهى آشكار هستند [80] و به راستى كه "اهل حجر" پيامبران را دروغزن شمردند [81] و معجزات خود را به آنان بخشيديم ولى از آنها رويگردان بودند [82] و از كوهها خانههايى [براى خود] مىتراشيدند كه در امان بمانند [83] آنگاه بامدادان بانگ مرگبار آنان را فرو گرفت [84] و دستاوردشان [عذاب الهى را] از آنان باز نداشت [85] و ما آسمانها و زمين و آنچه در ميان آنهاست جز به حق نيافريدهايم، و قيامت آمدنى است، پس [از آنان] در گذر و گذشتى نيكو پيشه كن [86] همانا پروردگارت آفرينشگر داناست [87] و به راستى كه به تو سبعالمثانى و [همگى] قرآن عظيم را بخشيديم [88] به چيزى كه اصنافى از آنان را به آن بهرهمند گرداندهايم، چشم مدوز، و غمخوار آنان مباش و با مؤمنان فروتنى كن [89] و بگو منم كه هشداردهنده آشكارم [90] همچنانكه [عذاب را] بر تفرقهگرايان نيز نازل كردهايم [91] كسانى كه قرآن را بخش بخش كردند [92] سوگند به پروردگارت كه از همگى آنان خواهيم پرسيد [93] از آنچه مىكردهاند [94] پس آنچه دستور يافتهاى آشكار كن و از مشركان روى بگردان [95] ما تو را از [شر] ريشخندكنندگان كفايت [و حمايت] مىكنيم [96] كسانى كه در جنب خداوند به خدايى ديگر قائلند، زودا كه [حقيقت را] بدانند [97] و به خوبى مىدانيم كه از آنچه مىگويند دلتنگ مىشوى [98] پس سپاسگزارانه پروردگارت را تسبيح گوى و از ساجدان باش [99] و پروردگارت را بپرست تا تو را مرگ فرارسد (DIR) Previous (DIR) Next (HTM) Powered by Al Quran Cloud