Baha'oddin Khorramshahi, Surah 68: The Pen (Al-Qalam) (DIR) Surahs [1] ن [نون]، سوگند به قلم و آنچه نويسند [2] تو -به لطف پروردگارتديوانه نيستى [3] و تو را پاداشى ناكاسته [/بىمنت] است [4] و تو داراى اخلاق بسيار بزرگوارانهاى هستى [5] زودا كه بنگرى و بنگرند [6] كه كداميك از شما ديوانهايد [7] بىگمان پروردگارت به كسى كه از راه او گم گشته و به رهيافتگان آگاهتر است [8] پس از منكران اطاعت مكن [9] خوش دارند كه با آنان سازگارى كنى تا با تو سازگارى كنند [10] و از هيچ بيهوده سوگند خوار پستى اطاعت مكن [11] عيبجوى روانه در پى سخنچينى [12] باز دارنده، از نيكى، تجاوزگر گناهكار [13] درشتخوى، و بعد از اين همه، ناپاكزاد [14] به خاطر آنكه مالدار است و صاحب پسران [15] چون آيات ما بر او خوانده شود، گويد افسانههاى پيشينيان است [16] زودا كه بر بينى او نشانهاى بگذاريم [17] ما آنان را آزمودهايم، همچنانكه باغداران را هم آزمودهايم، آنگاه كه سوگند خوردند كه صبحگاهان ميوههاى آن را بازچينند [18] و ان شاء الله نگفتند [19] سپس بلايى شبانه از جانب پروردگارت، در حالى كه ايشان خفته بودند، بر آن زد [20] و مانند خاكستر سياه شد [21] [آنان بىخبر] صبحگاهان همديگر را فراخواندند [22] كه اگر ميوهچين هستيد، پگاه به سراغ كشتزارتان برويد [23] سپس رهسپار شدند، در حالى كه آهسته با همديگر سخن مىگفتند [24] كه مبادا بىنوايى به آنجا بر شما وارد شود [25] و بر منع و مضايقه توانا شدند [26] و چون آن [باغ سياهسوخته] را ديدند [جا خوردند و] گفتند ما گم گشتهايم [27] نه، مثل اينكه، بىبهرهايم [28] بهترينشان گفت مگر به شما نگفته بودم كه چرا تسبيح [و ان شاء الله] نمىگوييد؟ [29] گفتند پاك است پروردگارمان، ما خود ستمكار بوديم [30] سپس به سرزنش به همديگر روى آوردند [31] گفتند واى بر ما، ما سركش بودهايم [32] چه بسا پروردگارمان بهتر از آن را برايمان جانشين گرداند، ما به سوى پروردگارمان مىگراييم [33] اين چنين است عذاب، و اگر مىدانستند عذاب اخروى سهمگينتر است [34] براى پرهيزگاران در نزد پروردگارشان بهشتهاى پرناز و نعمت است [35] آيا مسلمانان را همانند گناهكاران مىشماريم؟ [36] شما را چه مىشود چگونه داورى مىكنيد؟ [37] يا مگر كتابى داريد كه در آنها مطالعه مىكنيد [38] كه در آن براى شما هرچه آرزو كنيد هست؟ [39] يا شما را پيمانهايى است با ما كه حكم آن تا قيامت باقى باشد كه هر چه حكم كنيد براى شما باشد؟ [40] از ايشان بپرس كه كداميك از آنان ضامن اين امر است؟ [41] يا شركايى دارند، پس اگر راست مىگويند شريكانشان را به ميان آورند [42] روزى كه هنگامه بالا گيرد، و آنان را به سجده دعوت كنند ولى نتوانند [43] ديدگانشان [از ترس] فرو افتاده باشد، غبار خفت و خوارى بر رخسارشان نشسته، و چنين بود كه به سجده دعوت مىشدند و تندرست بودند [44] پس مرا با كسى كه اين سخن را تكذيب مىكند، وابگذار، زودا كه آهسته آهسته به نحوى كه در نيابند، فرو خواهيمشان گرفت [45] و مهلتشان مىدهم، زيرا تدبير من سخت استوار است [46] يا مگر از آنان مزدى درخواست مىكنى، و آنان خود را زير بار تاوان، گرانبار مىيابند؟ [47] يا مگر علم و اسرار غيب با ايشان است و از روى آن مىنويسند؟ [48] پس در انتظار حكم پروردگارت شكيبايى كن و همانند صاحب ماهى [ يونس] مباش كه [در تاريكى] ندا در داد و خشم فرو خورده بود [49] اگر نعمتى از جانب پروردگارش او را دستگيرى نمىكرد، به كرانه[ى بىآب و علف] افكنده شده بود و قابل ملامت بود [50] سپس پروردگارش او را برگزيد و از شايستگانش قرار داد [51] و بسيار نزديك بود كه كافران چون قرآن را شنيدند، تو را با ديدگانشان آسيب برسانند و گفتند او ديوانه است [52] و حال آنكه آن جز پندى براى جهانيان نيست (DIR) Previous (DIR) Next (HTM) Powered by Al Quran Cloud